نوشته‌ها

برآمد باد صبح و بوی نوروز

درود فراوان بر همه شما دوستان

ضمن آرزوی سالی خوش برای شما، به یمن تقارن روز زن و ایام نوروز، شعری از بانوی شعر ایران زمین “پروین اعتصامی” تقدیم حضور شما

 

“نوروز”

سپیـــــده‌دم، نسیمی روح پــــــــــرور
وزیــــــد و کـــــــــرد گیتی را معنبـــــــر
تـــو پنــــــداری زفـــــروردین و خــرداد
بـــــــه باغ و راغ، بُــــــد پیغـــــــام‌آور
به رخسار و به تن، مشاطه کــــردار
عـروســـان چمـــن را بست زیــور
گرفت از پای، بندِ سرو و شمشاد
سترد از چهره، گرد بید و عرعر
ز گــــوهر ریزی ابر بهـــــــــاری
بسیط خـــــاک شـــد پر لؤلؤ تــــر
مبـــــــارکبـاد گـــــویان، درفکندنـد
درختـــان را بــــه تارک، سبـــــــز چــــادر
نمــــــاند انـــدر چمن یک شــاخ کـــــان را
نپـــــــوشاندنـــد رنگین حُلــــــــه در بـــــر
زبس بشکفت گــــوناگـــــون شکوفــــــه
هــــوا گردیـــــد مشکیــــــن و معطـــــــر
بسی شـــــد، بر فــــراز شاخســـــاران
زمــــــرّد، همســـــــر یاقوتِ احمـــــــر
به تن پوشید، گــل استبرق ســـــــرخ
بــــه بر بنهـــاد نـــــــرگس، افســـر زر
بهـــــاری‌لعبتان، آراستـــــــــه چهـــر
بــــــه کـــردار پریــــــــرویان کشمــــر
چمن، با سوسن و ریحــــان منقش
زمین، چون صحف انگلیون مصـــور
در اوج آسمان، خـورشید رخشان
گهی پیــــدا و دیگــر گه مضمّــــر
فلک، از پست‌راییهــــا مبــــرا
جهـــــان زآلوده ‌کاریها مطهر

 

تیم مدیریت پوشرنگ